Beste  vrienden, kennissen en uiteraard  Davy,

Ik  kom  vandaag  een  stukje  vertellen  over  een ervaring  die   ik zelf  recent  heb  meegemaakt, Een  ervaring  die  een  grote  impact  op  mij  heeft  gelaten.
Ik zou  hier ter plaatse  kunnen  vertellen  hoe  erg we  je nog missen  en  hoe  vreselijk  we  het  Allen  vinden  dat je  niet  meer bij ons bent, maar ik  zou  van  deze gelegenheid  graag  gebruik  willen  maken  om  eens iets  Anders  te  vertellen, uiteindelijk  weet  jij  zelf  beter  Dan  wie  Dan  ook  dat  we  je  lichamelijke  aanwezigheid  erg  missen. Ik  zou vandag  graag  even spreken  over  5 September,
Een  dag  die  bij  ons  Allen  in  onze  geheugens  gegrift  staat  als  een  zwarte  dag,  de dag  waarop  onze  beste  vriend  het leven  liet. Ik  zou  graag  vertellen  over  hoe  die  dag  voor  mij  een  hele  speciale  betekenis  heeft  gekregen. Ik durf  eerlijk  te  zijn  en  ik  durf  hier  in  deze  kerk  of  kapel  te  zeggen  dat  ik niet  echt  geloofde  in  een  god  of  in  een  leven  na  de  dood,  ik  leefde  in  dit  leven  en  had  het  gevoel  dat  het  na  dit  leven  ook  effectief  en  definitief  zou eindigen. Ik leefde  met  het  idee  dat  Davy  en  ikzelf  elkaar  de  allerlaatste  keer  hadden  gezien  de dag   voordat  hij  van  ons  heenging, een  vreemd  en  pakkend  gevoel  want  tot  voor  die  dag  leek  het  of  alles  eeuwig  zou blijven  duren. We  zijn  ondertussen  een  aantal  jaren  verder  maar  sinds  kort  heb  ik  een  heel  andere  kijk  op  het  leven  gekregen . Een grote  gebeurtenis  heeft  ervoor  gezorgd  dat  ik  terug  geloof  en  heeft  me  ervan  overtuigd  dat  het  na  dit  leven  niet  zomaar  eindigt, Deze  gebeurtenis  geeft  me  een  heel  aangenaam  gevoel  aangezien  ik  nu  weet  en  besef  dat  we  elkaar  in  het hiernamaals  wel  terug  zullen  ontmoeten; De  geboorte  van  mijn  en  mijn  partners  kind, heeft  voor  die  hele  ommezwaai  gezorgt. De  geboorte  van  onze  allereerste  zoon  stond  gepland  op  29  augustus  van  dit  jaar, Echter  die  dag  kwam  onze  zoon  niet  op  de  wereld. De  dagen  volgden  elkaar  op  en  het  kon  alle  momenten  gebeuren, het  bleef  echter  duren  totdat

Hij  uiteindelijk  op  5  September  2007

Op de  wereld  kwam. Je  kan  spreken  van  toeval  maar  daarin  geloof  ik  in  dit  geval  niet, ER  waren  zoveel  voorafgaande
Dagen  dat  onze  zoon  ter  wereld  kon  komen  maar  het  was  overduidelijk , het  moest  op  5  September  zijn Het  maakt  het  nog  specialer  en  nog  opvallender aangezien  het de  de eerste jongen  is  die  in  onze  vriendengroep  geboren  werd, een  zoon, een  kleine  toekomstige  voetballer  die  je  zelf  ooit  zo 
Graag  had  gewenst

Mijn  besluit  is  Dan  ook  dat  zonder  de  lichamelijke
Aanwezigheid  van  Davy  hij  ER  toch  in  geslaagd  is  om  mij  een  duidelijk  signaal  waardoor  ik  weet  dat  hij  nog  steeds  in  mijn  buurt  is  en  dat  hij  over  mij  en  gezin  waakt, een  signaal  dat  mij  heeft  doen  in  zien  dat  ER  meer  is  Dan  enkel  dit  leven .

Tot  binnenkort  beste  vriend.

Geschreven  door  een  vriend  van  Davy